CANLARIMIZ, DOSTLARIMIZ
Bu haftanın en önemli başlığı
Dünya sokak hayvanları günü.
Konuşamayan canlar bu aralar çok eziyet çektiler.
Lütfen herkesten rica ediyorum onlara zarar vermeyelim.
Benim evimde cins bir dostum var. Konuşamıyor, kahvaltıdan sonra karşıma geçiyor gözlerini bana dikiyor. Ben ilgilenmeyince bacaklarıma tırmanıp koluma vuruyor.
Ne istediğini soruyorum dışarı mı çıkalım dediğimde kulaklarını dikip antrede duran tasmasına gidip tasmaya bakarak ince ince ağlıyor.
Barınaklar olması gerekenden daha çok mevcuda sahipmiş.
Çocuklarına karne hediyesi alıp bakmak zor gelince sokağa salan aileler bu durumun birinci sorumlusu.
Bob 4 senedir bizimle beraber evimize enerji ve mutluluk getirdi.
İmkanı olan herkese tavsiye ederim.
Eşim çok korkardı şimdi onu doyuruyor, onunla çok mutlu ve çok seviyor.
Kahvaltı ve yemek saatlerinde masada hemen yanımızda.
Yiyeceğim bir şeyi mutfaktan sessizce alsam bile hemen yanımda bitiyor.
Kahvaltılığı buz dolabından çıkardığımızda hemen mutfakta eşimin yanına gidiyor.
En üzüntülü tarafları yaşamları çok kısa sürüyor.
Oğlum Emre evde onun en çok sevdiği sahibi. Dışarıdan geldiğinde sevgisini zıplayarak gösteriyor.
En ilginç ve önemli özellikleri apartmana girdiğimiz an yukarıdan havlama sesi gelmeye başlıyor.
Kapı zilinin çalmasına gerek kalmıyor.
Biz hemen kapıya gidip geleni karşılıyoruz.
Hani önemli bir söz varya Bob’a sahip olunca daha iyi anladım.
Bob’u tanıdıktan sonra bazı insanlardan nefret etmeye başladım.
Sokak dostlarımızın bizim sevgimize ve bakımımıza ihtiyaçları var.
Onları sevelim faydamız olmasa bile zarar vermeyelim.
Başta Seda Yalçınlı arkadaşım olmak üzere tüm hayvan sever dostlarımıza teşekkür ederiz.
Tüm sokak hayvanlarının bizlerin bakımına ihtiyaçları var.
Kendinize iyi bakın
Haluk Saygı